Słowo "gabbiano" oznacza "mewę". To piękne i poetyckie słowo, które nie pojawia się w każdej piosence.
W kontekście piosenki, mewa jest przedstawiona jako posłaniec, który przynosi ukochaną osobę na świat, "posadził cię na skale i to byłaś ty". To nadaje słowu magiczne i symboliczne znaczenie, czyniąc je niezapomnianym.
Posłuchaj, jak pięknie i prosto włoski artysta Fabio Concato opowiada o narodzinach dziecka. Zamiast wielkich, podniosłych słów dostajemy ciepłą, bajkową historię. Piosenkarz wyobraża sobie, że maluch patrzył na rodziców z góry, z nieba („ci hai visto su dal cielo” – widziałaś nas z góry z nieba) i postanowił do nich zejść. Przyleciał na gapę, korzystając z uprzejmości ptaka: „un passaggio da un gabbiano / ti ha posata su uno scoglio ed eri tu” (podwózka od mewy / posadziła cię na skale i to byłaś ty). Ta metafora z mewą jako skrzydlatą taksówką ma w sobie mnóstwo uroku!
Cały utwór pachnie morzem i słońcem. Akcja toczy się w ciepłym maju na pustej plaży, gdzie rozkwita tytułowy kwiat: „su quello scoglio in maggio è nato un fiore” (na tej skale w maju narodził się kwiat). Pojawia się też lekki humor, bo narrator gubi się w szczegółach przez radosne zamieszanie i świętowanie: nie pamięta już, czy to wszystko działo się na piasku, czy może w domu jego brata („a casa di mio fratello non ricordo più”). To urocza piosenka o miłości, która zostawia w sercu wiosenne słońce („sole di primavera”).