Sultanım Lyrics in Dutch by Mustafa Ceceli
Sultanım betekent 'Mijn Sultan'. Het is een titel van respect en genegenheid, die in de Turkse cultuur wordt gebruikt om iemand aan te spreken die men bewondert of liefheeft, vaak met een connotatie van macht en grootsheid.
In dit lied gebruikt Mustafa Ceceli het om zijn geliefde aan te spreken, wat de diepte van zijn bewondering en toewijding benadrukt. Het is een krachtig en romantisch woord dat de luisteraar meteen meeneemt naar de emotionele kern van het lied.
In “Sultanım” spreekt de zanger iemand toe die hij als zijn “sultan” ziet: een geliefde met bijna koninklijke macht over zijn hart. Hij komt naar die persoon toe om diens ogen te zien en door diens woorden opnieuw tot bloei te komen. De uitdrukking “abu hayat” betekent het levenswater of de levenselixer. Wanneer hij zingt: “Abu hayat sözlerinle / Gül olup yeşermeye geldim” [Door jouw levenselixerachtige woorden kwam ik om als een roos groen te worden], klinkt liefde hier als iets dat hem weer leven geeft. Hij noemt zichzelf “aciz” en “yarım”, dus zwak en onvolledig, en wil bij de ander compleet worden. De vergelijking met een verliefde nachtegaal die op een rozentak neerstrijkt, “Şeyda bülbüller gibi / Gül dalına konmaya geldim” [Als verliefde nachtegalen kwam ik op de rozentak neer], maakt het beeld extra romantisch en een tikje ouderwets.
Het refrein is heerlijk dramatisch: “Senden öteye yer yok” [Er is geen plaats voorbij jou] en “Canımdan başka servetim yokken / Canımdan geçmeye geldim” [Hoewel ik niets bezit behalve mijn leven, kwam ik zelfs van mijn leven afstand te doen]. Hij vraagt: “Kabul et n’olur sultanım” [Aanvaard me alsjeblieft, mijn sultan] en zegt dat hij in deze liefde wil branden. In het tweede deel verandert hij van “berg, steen en aarde” in een oceaan en vindt hij zichzelf terug nadat hij zonder liefde verloren was. Ook wil hij zich van leugens naar de waarheid bewegen. De regel “Yaşayan bir ölüyken / Gönlünde doğmaya geldim” [Terwijl ik een levende dode was, kwam ik in jouw hart opnieuw geboren te worden] is misschien wel de grootste overdrijving van het lied, maar precies daardoor voelt zijn overgave zo totaal.
