Пуантах (poe-AN-takh) betekent 'op spitzen', de speciale balletschoenen die dansers in staat stellen op hun tenen te staan.
Het is een onverwacht en poëtisch woord in deze context. De zangeres gebruikt het om de kwetsbaarheid en de delicate aard van haar liefde te benadrukken, alsof ze op spitzen danst om haar gevoelens te verbergen en tegelijkertijd uit te drukken.
Dit nummer van de Russische meidengroep Serebro barst van de intense, bijna wanhopige toewijding. Vanaf de eerste strofe voel je de geheimzinnigheid: Наши тени скрывались под лампой (Onze schaduwen verstopten zich onder de lamp) om de liefde voor iedereen verborgen te houden. De zangeres probeert zich sierlijk staande te houden—letterlijk op spitzen (на пуантах)—terwijl haar jas haar huilende hart moet bedekken. Er zit een pijnlijke twist in het verhaal, want de ander is helemaal niet vrij: ты не один (je bent niet alleen). Toch weigert ze los te laten. De koude beelden, zoals тысячи льдин (duizenden ijsschotsen) die zijn naam strelen, botsen prachtig met de warmte van kussen en handpalmen die ze wil delen.
De kern van de track zit in die keiharde, herhaalde belofte: Никогда, никогда, никому, никому я тебя не отдам (Nooit, nooit, aan niemand, aan niemand zal ik jou afstaan). Geen compromis, geen twijfel, ook al vraagt ze zich tussendoor zachtjes af: Может, я зря? (Misschien doe ik dit voor niets?). Die combinatie van totale overgave (я к тебе, о тебе, для тебя вся - ik ben naar jou toe, over jou, helemaal voor jou) en pure bezitsdrang maakt dit popnummer zo verslavend dramatisch.