Divague pochodzi od czasownika "divaguer", co oznacza "błądzić", "wędrować" lub "rozpraszać się". To słowo jest intrygujące, ponieważ nie jest tak powszechne jak inne czasowniki ruchu.
W kontekście piosenki, "divague" jest użyte do opisania stanu umysłu i duszy. W wersach "Dans mon esprit tout divague" (W moim umyśle wszystko błądzi) i "Je ne veux que ton âme divaguant sur ma peau" (Chcę tylko twojej duszy błądzącej po mojej skórze), słowo to oddaje poczucie zagubienia, marzeń i głębokiego połączenia, które wykracza poza fizyczność.
Francuski duet VIDEOCLUB stworzył w „Amour Plastique” coś w rodzaju sennego, popowego transu o miłości, która kompletnie miesza w głowie. Tekst zaczyna się od totalnego chaosu myśli: „Dans mon esprit tout divague / Je me perds dans tes yeux” (W mojej głowie wszystko błądzi / Gubię się w twoich oczach). Mamy tu klasyczny motyw zakochania, w którym bohaterka tonie w spojrzeniu partnera i chce być dla niego jedyna, rzucając bezpośrednie odniesienie do szekspirowskiego kochanka: „Une fleur, une femme dans ton cœur Roméo” (Kwiat, kobieta w twoim sercu, Romeo). Wszystko brzmi uroczo i lekko, dopóki nie zapadnie noc.
Kiedy gasną światła, wkrada się mrok i samotność. Pojawiają się łzy i demony z otchłani („Mes tristes démons dans l'abîme sans fond”), a bohaterka prosi o uczucie z wyraźną datą ważności: „Aime-moi jusqu'à ce que les roses fanent” (Kochaj mnie, dopóki róże nie zwiędną). Zwróć uwagę na sprytną grę słów w tekście: najpierw słyszymy „Je résonne en baisers” (Rozbrzmiewam pocałunkami – od czasownika résonner), a chwilę później brzmiące identycznie „Je raisonne en baisers” (Myślę/rozumuję pocałunkami – od raisonner). Zamiast chłodnej logiki dostajemy taniec w ciemności i gubienie się w drugim człowieku.