Unendlichkeit, “sonsuzluk” anlamına gelir ve günlük Almancada sık karşılaşılmayan, şiirsel ve etkileyici bir kelimedir.
Şarkıda grup, bu özel günlerin ve gecenin hiç bitmemesini dileyerek “An Tagen wie diesen wünscht man sich Unendlichkeit” der. Kelime, o anın coşkusunu ve sonsuza kadar sürme arzusunu güçlü bir şekilde ifade eder.
“Tage Wie Diese”, birlikte yaşanan tek bir gecenin nasıl sonsuzmuş gibi hissedilebildiğini anlatıyor. Anlatıcı haftalardır o günü bekliyor; sevinçten asfaltın üzerinde dans eder gibi yürürken sanki sokaklar onu bir şarkının ritmiyle buluşmaya götürüyor. Kararlaştırdıkları saatte ve aynı buluşma yerinde arkadaşını almaya gidiyorlar. Kalabalığın içinden alıştıkları yoldan geçip Rheinterrassen’e, yani Ren Nehri kıyısındaki teraslara, köprülerin üzerinden müziğin ve insanların toplandığı yere ulaşıyorlar. “An Tagen wie diesen / Wünscht man sich Unendlichkeit” [Böyle günlerde insan sonsuzluk diliyor] sözü, gecenin bitmesini istemeyen o çok tanıdık coşkuyu açıkça söylüyor.
Sonra tempo daha da yükseliyor: Anlatıcı arkadaşına kalabalıkta eşlik ediyor, “Hab keine Angst / Ich gebe auf dich Acht” [Korkma, sana göz kulak olurum] diyor. İkisi insan akışına bırakılıyor, onunla birlikte yüzüyor ve “Sind schwerelos” [Ağırlıksızız] diyerek kendilerini neredeyse havada gibi hissediyorlar. Şarkının en güzel fikri şu: Bu gece gerçekten sonsuz değil, ama o anda “Das hier ist ewig / Ewig für heute” [Bu sonsuz, bugünlük sonsuz] demek mümkün. Biraz abartılı, evet, ama tam da bu yüzden eğlenceli: müzik sürerken, herkes birlikteyken ve “son yok” gibi görünürken zamanın durduğuna inanmak.