Alba oznacza „świt”, czyli moment, gdy noc ustępuje pierwszym promieniom słońca. W piosence pojawia się w wyrażeniu le luci dell’alba („światła świtu”), tworząc poetycki obraz nowego początku po nocnych przygodach.
„Musica (E Il Resto Scompare)” to piosenka o nocy, w której głośna muzyka pomaga odsunąć na bok nieudaną miłość. Bohaterka lubi bawić się do rana: „Mi piace la musica fino al mattino” [Lubię muzykę aż do rana], robi hałas, choć nie pije wina, a życie uważa za zbyt krótkie na odkładanie przyjemności. Jest tu sporo zadziornego humoru: zamiast romantycznej podróży do Paryża czy Hongkongu wystarczy jej własny styl, światła świtu i chodzenie nago po domu, gdzie nikt na nią nie patrzy. Refren „Musica e il resto scompare” [Muzyka, a reszta znika] brzmi jak jej własna zasada na tę noc.
Relacja z ukochanym wyraźnie ją zraniła. Nie usłyszała od niego ani „jaka jesteś piękna”, ani „kocham cię, poczekaj”, a do tego została nazwana imieniem innej kobiety. Mimo wszystko nie przestała się uśmiechać i mówi, że już nie cierpi z jego powodu. „Cabrón” to hiszpańskie, obraźliwe określenie faceta, mniej więcej „dupek” albo „drań”, a „Esta es la historia de un amor” znaczy „To jest historia jednej miłości”. Włoski tekst przeplata się więc z hiszpańskimi wstawkami, samotną nocą na kanapie i decyzją, by nie myśleć o nim, kiedy muzyka może zagłuszyć całą resztę.