Trapunto is een poëtisch en vrij zeldzaam woord dat letterlijk verwijst naar iets dat met reliëf is geborduurd of versierd. In het lied beschrijft un cielo trapunto di stelle een hemel die bezaaid lijkt met sterren, alsof hij prachtig geborduurd is.
In “Volare (Nel Blu Dipinto Di Blu)” begint de verteller met een droom die volgens hem nooit terugkomt. Hij schildert zijn handen en gezicht blauw en wordt dan plotseling door de wind meegenomen. Daarna vliegt hij door een eindeloze hemel: “Volare, cantare” [“Vliegen, zingen”]. De Italiaanse titel betekent ongeveer “Vliegen, in het blauw dat blauw geschilderd is”. Het beeld is heerlijk letterlijk en een tikje wonderlijk: de wereld verdwijnt langzaam ver beneden hem, terwijl een zachte muziek alleen voor hem speelt.
Toch blijft de droom niet duren. Bij zonsopgang verdwijnen dromen, omdat de maan ze met zich meeneemt wanneer ze ondergaat. De verteller blijft verder dromen in de mooie blauwe ogen van iemand die hij bewondert. Die ogen zijn “blu come un cielo trapunto di stelle” [“blauw als een hemel bezaaid met sterren”]. Zo keert het lied steeds terug naar dezelfde vrolijke wens: hoger vliegen dan de zon, zingen in het blauw en gelukkig daarboven blijven, al weet hij dat de ochtend de droom weer kan laten verdwijnen.