Το «doodga» είναι μια άτυπη, καθομιλουμένη μορφή του ρήματος «doodgaan», που σημαίνει «πεθαίνω» ή «αποβιώνω». Είναι μια δυνατή και κάπως δραματική λέξη που δεν συναντάται συχνά σε τραγούδια.
Στο «Europapa», ο Joost Klein τραγουδάει «Blijf hier tot ik doodga» (Μείνε εδώ μέχρι να πεθάνω), εκφράζοντας μια έντονη επιθυμία να παραμείνει στην Ευρώπη για πάντα. Η χρήση αυτής της λέξης προσδίδει μια αίσθηση αφοσίωσης και υπερβολής, καθιστώντας την αξιομνημόνευτη.
Το «Europapa» του Joost Klein είναι ένα ξέφρενο hip-hop κομμάτι που μοιάζει με ένα τρελό ταξίδι με τρένο χωρίς εισιτήριο. Ο Joost ξεκινά φωνάζοντας «Welkom in Europa / Blijf hier tot ik doodga» («Καλώς ήρθατε στην Ευρώπη / Μείνε εδώ μέχρι να πεθάνω») και μας δείχνει έναν κόσμο χωρίς σύνορα. Έχει χάσει το διαβατήριό του («Maar m'n paspoort is verdwenen»), δεν έχει φράγκο για το Παρίσι («Ik heb geen geld voor Paris»), αλλά δεν πτοείται: μπαίνει σε λεωφορεία για την Πολωνία, παίρνει το τρένο για το Βερολίνο και ζητάει ένα κέρμα με ευγένεια λέγοντας «merci» και «alsjeblieft» (παρακαλώ).
Κάτω όμως από τον γρήγορο ρυθμό και τα αστεία για φαγητά που ούτε καν ξέρει τι είναι — όπως τα «es-car-gots» (σαλιγκάρια) ή η «paella» — κρύβεται μια βαθιά μοναξιά. Στη Γερμανία νιώθει μόνος («Aber Ich bin so allein»), στην Ιταλία πονάει («Maar toch doet het pijn») και παραδέχεται ότι τρέχει για να ξεφύγει από τον εαυτό του. Ακούει στο ραδιόφωνο το τραγούδι «Papaoutai» του Stromae (που στα γαλλικά ρωτάει «μπαμπά, πού είσαι;») και παίρνει δύναμη: δεν θα σταματήσει να τρέχει και να δημιουργεί μέχρι όλοι να πουν «Dat doet-ie goed» («Το κάνει καλά»).