S'empilent pochodzi od czasownika empiler, co oznacza 'układać w stos', 'piętrzyć'. W kontekście piosenki, gdzie mowa o wspomnieniach, które się 'piętrzą' (Les souvenirs s'empilent), słowo to nabiera głębszego znaczenia.
Nie jest to codzienne słowo, co czyni je bardziej interesującym. Sugeruje, że wspomnienia nie tylko się gromadzą, ale tworzą dużą, znaczącą kolekcję, która jest ważna dla narratora.
Adèle Castillon wraca w tym utworze do beztroskich wakacji, które minęły zbyt szybko. Piosenka jest pełna bardzo konkretnych kadrów z podróży: jazda tanim francuskim pociągiem ("entassés dans un Ouigo" [stłoczeni w Ouigo]), picie ze znajomymi ("on vidait des 'teilles" [opróżnialiśmy butelki, gdzie 'teilles to skrót od bouteilles w potocznym francuskim]) i gadanie głupot o naprawianiu świata. Adèle śpiewa o momencie, kiedy nikt nie myślał o przyszłości ("on se fichait de demain" [mieliśmy gdzieś jutro]), a szczęście było na wyciągnięcie ręki.
Słuchając tekstu, od razu czuć klimat letnich wieczorów. Mamy tu ulewę pod żółtym, burzowym niebem, tańce w barze w Nantes, a potem nocne rozmowy na balkonie ("les débriefings sur le balcon"). Pojawia się nawet smak e-papierosa o smaku marakui ("le goût d'la puff fruit de la passion") i znajomi, jak Aminata. To zbiór drobnych wspomnień, które Adèle teraz odtwarza w głowie i pyta drugą osobę, czy też o tym wszystkim pamięta.