Lohduttomin betekent 'meest troosteloos' of 'meest hopeloos'. Het is de superlatief van het bijvoeglijk naamwoord 'lohduton' (troosteloos).
In de context van het lied beschrijft Anna Puu de 'regels voor de liefde' die zij en haar geliefde moeten volgen. De regel die zij als 'lohduttomin' bestempelt, is dat ze elkaar niet mogen 'nodig hebben' op zo'n manier dat ze wegzakken en niet meer zonder elkaar kunnen leven. Dit woord benadrukt de diepe, pijnlijke aard van deze specifieke regel, wat het zeer memorabel maakt.
In “Säännöt Rakkaudelle”, oftewel “Regels voor de liefde”, beschrijft Anna Puu een liefde die binnen duidelijke grenzen moet blijven. De twee personen mogen elkaar niet zo verlangen dat ze thuis tegen hun geliefden liegen. Ze mogen ook niet vragen: “Mitäpä jos kaiken riisuisimme?” [Wat als we alles uittrokken?] Dat maakt de spanning meteen lichamelijk en gevaarlijk. De eerste regels voor hun liefde zijn dus: niet te eerlijk kijken, niet te ver gaan en op tijd terugkeren naar huis.
De terugkerende zin “Meidän täytyy keksiä säännöt rakkaudelle” [We moeten regels voor de liefde bedenken] klinkt bijna praktisch, maar de regels worden steeds moeilijker vol te houden. Ze mogen elkaar niet zo aankijken dat de waarheid zichtbaar wordt, elkaar niet zo nodig hebben dat ze zonder elkaar niet meer kunnen leven, en elkaar uiteindelijk ook niet verlaten. De regel die het meeste pijn doet is misschien wel de laatste: “Entä jos sittenkin rakastumme?” [Maar wat als we toch verliefd worden?] Zo verandert een spel met grenzen in een vraag waarop geen veilige regel meer past.