Lamppost oznacza 'latarnię uliczną'. To słowo, choć proste, jest kluczowe dla stworzenia intymnego i nostalgicznego obrazu w piosence.
Ed Sheeran używa go, wspominając pocałunek "Under the lamppost / Back on sixth street". Latarnia uliczna staje się tu symbolem konkretnego miejsca i czasu, utrwalając wspomnienie jako coś namacalnego i realnego, co nadaje piosence osobisty i wzruszający charakter.
Ed Sheeran w tym utworze stawia na prostą, ale niezwykle trafną myśl: miłość potrafi zranić (loving can hurt [miłość może boleć]), lecz jednocześnie jest jedyną rzeczą, która trzyma nas przy życiu i leczy duszę (loving can mend your soul [miłość potrafi uleczyć twoją duszę]). Kiedy dwoje ludzi dzieli odległość, jedynym ratunkiem staje się zatrzymanie czasu. Właśnie tym jest tytułowe zdjęcie. To miejsce, gdzie nikt nie zamyka oczu, a serca nigdy nie są złamane (hearts are never broken [serca nigdy nie są złamane]).
Ed rzuca tu bardzo konkretnymi, ciepłymi obrazami, które łatwo sobie wyobrazić. Prosi ukochaną, by schowała jego podobiznę do kieszeni poszarpanych dżinsów (inside the pocket of your ripped jeans [wewnątrz kieszeni twoich podartych dżinsów]) albo włożyła małą fotografię do medalionu z szesnastych urodzin (inside the necklace you got when you were sixteen [wewnątrz naszyjnika, który dostałaś, gdy miałaś szesnaście lat]), tuż obok bicia serca. Zamiast wielkich dramatów dostajemy intymne wspomnienie pocałunku pod latarnią na 6. ulicy (under the lamppost back on sixth street [pod latarnią na szóstej ulicy]) i cichy szept w słuchawce: poczekaj, aż wrócę do domu.