Gabbiano betekent 'meeuw'. Het is een woord dat je niet elke dag in liedjes tegenkomt en roept direct een beeld op van de zee en de kust.
In dit lied wordt de meeuw op een poëtische manier gebruikt als een boodschapper of een voertuig. De zanger beschrijft hoe de geliefde 'een lift' kreeg van een meeuw om op een rots te landen, wat een dromerige en bijna magische sfeer creëert rondom haar verschijning.
Dit lieve popliedje van de Italiaanse zanger Fabio Concato voelt als een zonnige droom aan zee. Hij zingt over de geboorte van een kindje in mei, een fiore (bloem). De sfeer is warm en vrolijk, met een heel dorp dat feestviert: "Tutti ubriachi di canzoni e di allegria" (Iedereen dronken van liedjes en vrolijkheid). Hij weet zelf niet eens meer precies waar het begon, op het strand of toch "a casa di mio fratello" (in het huis van mijn broer). Het maakt ook niet uit, want het hele tafereel draait om de zon en de zee.
Het leukste beeld in de tekst is hoe de baby op aarde belandt. Concato zingt dat ze vanuit de hemel naar beneden keek en een lift kreeg van een meeuw: "Un passaggio da un gabbiano ti ha posata su uno scoglio ed eri tu" (Een lift van een meeuw zette je neer op een rots en daar was je). Door het kind te omschrijven als iemand met "quel sole ce l'hai dentro il cuore" (die zon in je hart), geeft het liedje je meteen zin in de lente.