Hiffasin is de verleden tijd van het werkwoord hiffata, wat 'begrijpen' of 'snappen' betekent. Het is een informeel en modern Fins woord, vaak gebruikt in spreektaal.
In de context van het liedje,
In ‘Pulp Fiction’ belandt de vertelster in een bijna lege bar. Ze zet muziek op de jukebox, maar voordat ze terug is met een glas water, is er al iemand naast haar verschenen: “Hymy mulle suo” [Geef me een glimlach]. Deze persoon is meteen dronken en wild, maar ook al sinds de geboorte zo, volgens de vertelster. Het gesprek verandert snel in een dans die steeds gekker wordt. “Tanssi mun kanssa, tanssi tiukemmin” [Dans met me, dans dichter tegen me aan] klinkt tegelijk als een uitnodiging en als een bevel.
De dans verwijst naar de beroemde scène uit Pulp Fiction, waarin Uma Thurman en John Travolta dansen. Hier wil de vertelster het “hurjemmin” [wilder] doen. Daarna noemt ze ook Grease, een andere film met veel dans en romantische spanning. De nacht krijgt daardoor iets filmachtigs: zij is “Uma” of “Olivia”, hij is “John”, en toch weet ze dat ze zal verdwijnen: “Mut sitten katoan” [Maar dan verdwijn ik]. Terwijl er steeds meer mensen om hen heen komen staan, blijven ze samen in het midden. Zelfs UV-verf, vuisten in de lucht en draaiende heupen horen erbij. Het is een grappige, chaotische ontmoeting waarin niemand rustig blijft, en precies daarom werkt het refrein zo goed: “Tää elämä on levoton, mutta olkoon” [Dit leven is onrustig, maar laat maar].