Słowo "contagiosa" oznacza "zaraźliwy". To interesujące słowo, które często kojarzy się z chorobami, ale w tej piosence Ligabue używa go w pozytywnym kontekście.
Artysta śpiewa o swoim przyjacielu, który ma "risata contagiosa" – czyli zaraźliwy śmiech. To piękne określenie, które pokazuje, jak pozytywna energia może się rozprzestrzeniać, sprawiając, że słuchacz od razu czuje się lepiej.
Zdarzyło Ci się kiedyś zatrzasnąć drzwi i zostać na korytarzu bez kluczy? Większość ludzi wpada wtedy we wściekłość, ale włoski rockman Ligabue w utworze Oggi Ho Perso Le Chiavi Di Casa („Dziś zgubiłem klucze do domu”) robi z tego pretekst do złapania oddechu. Zamiast panikować, siada pod drzwiami i stwierdza: Oggi resto qui fuori un po' con me („Dziś zostanę tu na zewnątrz trochę ze sobą”). Przymusowy postój staje się idealną okazją do zadania sobie kilku bezczelnie prostych, a zarazem wielkich pytań, jak choćby: Dov'è il cartello che / Han messo fra il bene e il male? („Gdzie jest ten znak, który postawili między dobrem a złem?”).
Ligabue rzuca w tekście luźnymi myślami bez zbędnego patosu. Wspomina przyjaciela z zaraźliwym śmiechem, pyta o niewykorzystaną miłość (In quale banca, quale conto / Che interessi avrà? – „W jakim banku, na jakim koncie, jakie przyniesie odsetki?”) i kpi z przemądrzałych ludzi. Rzuca przy tym bez ogródek: Si fotta chi non lo farà („Pieprzyć tego, kto tego nie zrobi”) o tych, którzy wątpią w wybory jego ukochanej osoby. Zwróć uwagę na zwrot c'ha l'occhio spento („ma zgaszone oko”), czyli potoczne określenie kogoś, komu brak energii i życiowego błysku. Zguba pod drzwiami okazuje się najlepszym momentem, by poczuć, że wcale nie trzeba nigdzie pędzić.