Échame pochodzi od czasownika echar („rzucać”, „kłaść”) i zaimka me („mnie”). W wyrażeniu «Échame la culpa» nie chodzi dosłownie o rzucanie, lecz o idiomatyczne „zrzuć na mnie winę” lub „obwiniaj mnie”.
To ciekawa i łatwa do zapamiętania forma rozkazująca, która nadaje refrenowi emocjonalny, niemal prowokacyjny charakter: bohater bierze odpowiedzialność za rozpad związku i pozwala drugiej osobie obarczyć go winą.
„Échame la culpa” znaczy „zwal na mnie winę” i dokładnie to proponuje narrator. Przyznaje, że w tej historii to on zawinił: „No eres tú, no eres tú, no eres tú, soy yo” [To nie ty, to nie ty, to nie ty, to ja]. Mówi byłej partnerce, że nie była zła, a jej jedynym błędem było to, że go poznała. Magia, która kiedyś ją do niego przyciągnęła, już zniknęła, więc zamiast dalej udawać i walczyć, chce zakończyć relację bez kolejnych cierpień. To dość bezpośrednie, a nawet trochę przewrotne: bierze całą winę na siebie, choć jednocześnie przyznaje, że nie potrafił dać jej obiecanego pocałunku.
W angielskiej części powtarza, że nie chce już „really, really wanna fight anymore” [naprawdę, naprawdę więcej się kłócić] ani „fake it no more” [dłużej udawać]. „Play me like The Beatles, baby, just let it be” [Zagraj mną jak The Beatles, kochanie, po prostu zostaw to] to gra słów z tytułem piosenki Beatlesów „Let It Be”, czyli „Niech tak będzie” albo „Odpuśćmy”. Luis Fonsi, artysta z Portoryko, i Demi Lovato budują więc lekki, chwytliwy dialog o rozstaniu: nie ma tu oskarżeń pod adresem drugiej osoby, jest za to prośba, by wreszcie pozwoliła mu ponieść winę i odejść.