Frontera betekent 'grens'. Het is een woord dat je vaak tegenkomt in de context van reizen en migratie, wat een centraal thema is in veel van Manu Chao's muziek.
In dit nummer wordt 'frontera' herhaaldelijk gebruikt om de beweging van de wind, honger en mensen over grenzen heen te beschrijven, vaak zonder duidelijke reden. Het benadrukt de vluchtigheid en de universele aard van deze bewegingen, en de impact van grenzen op het leven.
Manu Chao zet je meteen aan het denken met een ritmische, bijna hypnotiserende tekst over grenzen en overleven. Hij gebruikt hier slimme woordspelingen met klanken die bijna hetzelfde klinken, maar een totaal andere lading hebben. Kijk maar naar "El hambre viene, el hombre se va" (De honger komt, de man vertrekt) en later "La muerte viene, la suerte se va" (De dood komt, het geluk vertrekt). Met minimale middelen schetst hij hoe honger en gevaar mensen dwingen om huis en haard te verlaten via "la carretera" (de snelweg) richting "la frontera" (de grens).
Wat dit nummer zo fascinerend maakt, is de vergelijking met het weer: "El viento viene, el viento se va / Sin más razón" (De wind komt, de wind gaat / Zonder verdere reden). De wind trekt zich niks aan van grensposten of paspoorten; die waait gewoon waar hij wil, terwijl mensen vastlopen. Wanneer Manu Chao zingt over "Ruta Babylon" (Babylon-route), gebruikt hij de bekende term 'Babylon' uit de reggaecultuur, wat staat voor een onderdrukkend politiek systeem of het corrupte westen waar migranten naartoe reizen. Het is een rauw en direct liedje, maar door de herhaling blijft de boodschap meteen in je hoofd hangen.