Pirando komt van het werkwoord pirar, dat letterlijk zoiets als "gek worden" betekent. In de zin "a cabeça pirando" beschrijft het hoe zijn hoofd blijft malen en hij bijna doordraait door het gemis en de slapeloosheid.
Het is een levendig, informeel woord dat veel emotioneler klinkt dan alleen "nadenken". Daardoor geeft het goed weer hoe intens de herinneringen aan zijn ex hem bezighouden.
In dit lied van de Braziliaanse artiest Nilson Neto, samen met ROCA MUSIC, probeert iemand de eerste nacht zonder een geliefde door te komen. Slapen lukt niet, zelfs niet met melatonine: wie iemand mist, ligt wakker en blijft maar malen. De muren van de kamer voelen verstikkend, dus besluit de verteller naar buiten te gaan. Maar dat plan mislukt meteen: “Eu saí de casa pra te esquecer, pisei na calçada, lembrei de você” [Ik ging de deur uit om je te vergeten, stapte op de stoep en dacht aan jou]. Dat is tegelijk verdrietig en een beetje grappig: zelfs de stoep werkt mee tegen het vergeten.
Buiten lijkt werkelijk alles naar die persoon te verwijzen. Net wanneer de verteller eindelijk uit bed komt, klinkt er harde muziek die de ander graag hoorde. Zelfs de vaste ochtendwandeling om negen uur brengt herinneringen terug, omdat er in de koptelefoon muziek van Luan speelt. “Cê” is de informele verkorting van você [jij], en “tá” is spreektaal voor está [is]. De muziek maakt de breuk daardoor nog lastiger: elke melodie herinnert de verteller aan hun samenzijn, en volgens het lied zal de ander bij dezelfde melodieën ook aan hem of haar denken.