Calon to nazwa grupy Romów oraz ich odmiany języka romskiego, używanej między innymi w Brazylii i Portugalii. W piosence słowo wyraża dumę z własnych korzeni i tożsamości: artysta śpiewa, że chce pokazać światu, kim jest, oraz tworzyć „w calon”.
„Calon” to mocne przedstawienie własnej tożsamości. Nininho śpiewa o „sangue que corre cá dentro” [krwi, która płynie we mnie] i o dumie z bycia Calon. Słowo „Calon” odnosi się tu do jego romskiej tożsamości, a powtarzane „Nesta música vou arrequérar em calon” [W tej piosence będę mówić po calon] brzmi jak bezpośrednia deklaracja: ta piosenka ma mówić jego głosem i w jego języku. Refren „Eu vivo à minha maneira / Eu canto à minha maneira” [Żyję po swojemu / Śpiewam po swojemu] jest prosty, uparty i bardzo chwytliwy.
W drugiej części pojawia się obraz wolności: „Para nós não há fronteira” [Dla nas nie ma granicy]. Zaraz potem artysta odrzuca stereotyp z wersów „Cigano já não vive à volta da fogueira” [Cygan nie żyje już wokół ogniska]. Nie opowiada tu szczegółowej historii, tylko mówi jasno, że jego życie nie mieści się w starym wyobrażeniu o romskiej społeczności. Idzie drogą, którą sam wybrał, a zdanie „E se um cai / Cai outros mil” [A jeśli jeden upadnie / upadnie tysiąc innych] dodaje tej wypowiedzi przesadnie bojowy, niemal okrzykowy ton. To piosenka o mówieniu: jestem Calon, żyję na własnych zasadach i nie potrzebuję cudzych granic.