Frémir betekent letterlijk ‘huiveren’ of ‘rillen’, vaak door sterke emoties, liefde of spanning. In het lied verwijst « ces mots simples qui font frémir » naar eenvoudige liefdeswoorden die zo krachtig zijn dat ze iemand diep raken en doen sidderen.
Vanessa Paradis zingt hier over de moeilijkste woorden om uit te spreken, juist omdat iedereen ze kent: „Je t’aime” [ik hou van je]. Ze noemt ze „mots simples” [eenvoudige woorden], woorden die je vaak hoort in films en bij andere mensen. Toch zijn ze voor haar niet zomaar een vaste zin. Ze heeft ze vroeger al gezegd, soms oprecht en soms alsof ze deed alsof, maar nu wil ze ze rechtstreeks aan deze ene persoon geven.
De beelden maken die bekentenis groter en intiemer tegelijk. Ze wenst dat elke zucht verdwijnt in de wind en dat de winter bij de geliefden blijft. Om deze woorden echt te kunnen zeggen, moet je volgens haar „renaître de sa peau” [opnieuw uit je eigen huid geboren worden] en vergeten wie je vroeger voor anderen was. Dat is een sterke, bijna dramatische manier om te zeggen dat oude rollen en twijfels moeten verdwijnen. Aan het einde geeft ze de woorden niet alleen met haar stem, maar met haar hele wezen: „C’est mon cœur, c’est mon sang” [het is mijn hart, het is mijn bloed].