Divague komt van het werkwoord divaguer, wat 'afzwerven', 'ronddwalen' of 'dwalen' betekent. Het is een poëtisch woord dat je niet elke dag tegenkomt en perfect de dromerige, bijna verwarde staat van verliefdheid beschrijft.
In de context van het lied, "Dans mon esprit tout divague" (In mijn geest dwaalt alles af), drukt het uit hoe de gedachten van de zangeres afdwalen en verward raken door de intensiteit van haar gevoelens. Het creëert een beeld van een geest die vrij rondzwerft, verloren in liefde.
Met Amour Plastique brengt het Franse duo VIDEOCLUB een dromerige poptrack over een liefde die zó intens is dat je er helemaal in verdwaalt. Vanaf de eerste regels zit je meteen midden in die roes: Dans mon esprit tout divague (In mijn hoofd dwaalt alles af) en Je me noie dans la vague de ton regard amoureux (Ik verdrink in de golf van je verliefde blik). Het nummer draait om die totale overgave aan een ander. De zanger wil niets liever dan de ander dichtbij voelen, zoals blijkt uit de vraag om Une fleur, une femme dans ton cœur Roméo (Een bloem, een vrouw in jouw hart, Roméo) te zijn. De klassieke verwijzing naar Romeo maakt direct duidelijk hoe theatraal en groots deze romance voelt.
Tegelijkertijd zit er een donker randje aan al dat verlangen zodra het licht uitgaat. Wanneer de nacht valt, komen de tranen en angsten tevoorschijn: Je ne pense à toi que quand le jour sombre, que s'abattent sur moi mes tristes démons (Ik denk pas aan je als de dag dooft, als mijn droevige demonen op me neerdalen). Toch blijft die aantrekkingskracht onweerstaanbaar groot. Zelfs in het donker kijkt de zanger toe hoe de ander danst, smekend om liefde totdat alles vergaat: Aime-moi jusqu'à ce que les roses fanent (Hou van me totdat de rozen verwelken). Het is teder, dramatisch en heerlijk herkenbaar voor iedereen die ooit smoorverliefd is geweest.