Sconsolato kelimesi 'tesellisiz', 'kederli' veya 'avunmaz' anlamına gelir. Genellikle derin bir üzüntü veya çaresizlik durumunu ifade eder.
Bu şarkıda, Andrea Bocelli bu kelimeyi, sevdiği kişiden uzak olmanın getirdiği yoğun hüznü ve yalnızlığı anlatmak için kullanır. Şarkıcı, daha önce hiç bu kadar üzgün olmadığını vurgulayarak, kelimenin duygusal ağırlığını artırır ve dinleyicinin empati kurmasını sağlar.
İtalyan tenor Andrea Bocelli ve Ariana Grande'nin seslendirdiği bu klasik parça, gecenin bir yarısı duyulan derin bir özlemi anlatıyor. Şarkı, aklına geldikçe karşı tarafa duyulan eksiklik hissini doğrudan "E più ti penso, e più mi manchi" (Seni ne kadar çok düşünürsem, o kadar çok özlüyorum) sözleriyle açıyor. Şarkıcı, yorgun gözlerle etrafa bakıp "Stringo il cuscino sei qui vicino" (Yastığa sarılıyorum, buradasın, yanımdasın) diyerek yokluğu fiziksel bir nesneye sarılarak hafifletmeye çalışıyor; ancak gerçekte hava zifiri karanlık ve sevdiği kişi çok uzakta.
Şarkının devamında gelen benzetmeler durumu daha da dramatik bir hale getiriyor. Yalnızlığını anlatırken "Mi sento un pesce che non ha l'acqua per nuotare" (Yüzecek suyu olmayan bir balık gibi hissediyorum) benzetmesini yapıyor. Hatta eğer onu bir daha göremezse ne yapacağını "Io so già che farei, morirei" (Ne yapacağımı şimdiden biliyorum, ölürdüm) diyerek oldukça net ve abartılı bir dille ifade ediyor. Güneşin batıp gitmesiyle hissettiği kederi dosdoğru söyleyen, nostaljik ve hisli bir düet.