달빛 σημαίνει «το φως του φεγγαριού» και σχηματίζεται από τις λέξεις 달 («φεγγάρι») και 빛 («φως»). Είναι μια ποιητική και πολύ παραστατική λέξη, όχι απλώς η καθημερινή λέξη για το φεγγάρι.
Στο τραγούδι, ο αφηγητής βρίσκεται κάτω από το φως του φεγγαριού, έχοντας για μοναδική συντροφιά τον κρύο νυχτερινό αέρα. Η ήρεμη ομορφιά της λέξης κάνει την αντίθεση με τη μοναξιά του τραγουδιού ακόμη πιο έντονη.
Στο «All Alone», οι DAY6 από τη Νότια Κορέα δίνουν φωνή σε μια πολύ συγκεκριμένη νύχτα: κάποιος γυρίζει σπίτι μετά από μια κουραστική μέρα και θα ήθελε να υπάρχει ένας άνθρωπος να τον αγκαλιάσει και να του πει «μπράβο, τα κατάφερες». Στην αρχή προσπαθεί να πείσει τον εαυτό του: «난 외롭지 않아» [Δεν είμαι μόνος]. Μιλάει αδύναμα στον νυχτερινό ουρανό και φαντάζεται πως το φεγγαρόφωτο του απαντά «Σήμερα είσαι εντάξει». Όμως η ίδια του η σκέψη τον προδίδει: «혼자야» [Είμαι μόνος]. Κάτω από το φεγγάρι, η μόνη παρέα του είναι ο κρύος νυχτερινός αέρας.
Η πιο δυνατή στιγμή έρχεται όταν σταματά να προσποιείται: «사실 난 외로워» [Στην πραγματικότητα, νιώθω μοναξιά]. Θυμώνει με τον ουρανό επειδή δεν απαντά, ενώ σκέφτεται πόσο θα ήθελε το επόμενο πρωί κάποιος να του πει «오늘도 힘내» [Κάνε κουράγιο και σήμερα]. Κι όμως, ίσως το άτομο που ψάχνει να κοιτάζει τον ίδιο νυχτερινό ουρανό από κάπου αλλού. Αυτή η μικρή ιδέα δεν σβήνει τη μοναξιά, αλλά αφήνει ένα λεπτό νήμα σύνδεσης μέσα στη σιωπή.