S'acharner betekent 'zich vastklampen aan' of 'zich storten op', vaak met een connotatie van volharding of zelfs obsessie, ondanks tegenslag.
In "Dernière Danse" zingt Indila: "Pourquoi s'acharner? Tu recommences!" (Waarom blijf je je vastklampen? Je begint opnieuw!). Ze gebruikt dit woord om de aanhoudende pijn en het verdriet te beschrijven dat haar blijft achtervolgen, alsof het leven haar blijft kwellen. Het is een krachtig woord dat de diepte van haar lijden benadrukt.
In Dernière Danse neemt de Franse zangeres Indila je mee door de straten van Parijs vol liefdesverdriet en drama. Ze voelt zich verloren zonder haar geliefde en noemt haar pijn ironisch genoeg haar « douce souffrance » (zoete lijden). Ze zingt zelfs dat ze « un peu paro » (een beetje paranoïde) is geworden terwijl ze alleen door de metro dwaalt. Het woord paro is trouwens typische Franse straattaal (verlan), ontstaan door de lettergrepen van parano om te draaien. Haar hele wereld voelt leeg: « sans toi ma vie n'est qu'un décor qui brille, vide de sens » (zonder jou is mijn leven slechts een glimmend decor, zonder betekenis).
In plaats van bij de pakken neer te gaan zitten, kiest ze voor één ultieme vluchtroute: dansen. Met « Je remue le ciel, le jour, la nuit / Je danse avec le vent, la pluie » (Ik breng de hemel in beweging, dag en nacht / Ik dans met de wind, de regen) probeert ze haar verdriet letterlijk van zich af te schudden. Een dramatisch, theatraal popnummer waarin ze zichzelf uiteindelijk een « enfant du monde » (kind van de wereld) noemt en probeert weg te vliegen van alle pijn.