Déraisonne komt van het werkwoord déraisonner, wat 'onredelijk redeneren' of 'afwijken van de rede' betekent. Het is een intrigerend woord dat een diepere emotionele staat beschrijft dan alleen 'denken'.
In de context van het lied zingt Indila: "Et si parfois je déraisonne, Ton absence est mon seul hiver." Ze gebruikt het om uit te drukken dat ze soms haar verstand verliest of irrationeel wordt, en dat de afwezigheid van de geliefde de oorzaak is van deze emotionele verwarring. Het geeft een poëtische diepte aan haar gevoelens.
In "Feuille D'automne" vergelijkt de Franse zangeres Indila zichzelf direct met een dor herfstblad dat voor iemands deur is aangespoeld: "Tout comme une feuille morte / Échouée près de ta porte" (Net als een dood blad / Gestrand bij jouw deur). Ze zit te wachten onder een treurwilg ("Sous un saule pleureur") op een briesje hoop dat haar meeneemt. De seizoenen vliegen ondertussen voorbij. Ze noemt het gemis van de ander haar enige echte winter ("Ton absence est mon seul hiver"), een mooie en directe manier om te zeggen dat de kou niet door het weer komt, maar door eenzaamheid.
Toch blijft de sfeer niet somber. Zodra de kerkklokken luiden ("Quand les carillons sonnent") en het voorjaar aanbreekt, keert het optimisme terug. Als de geliefde er eindelijk is, zingt ze opgelucht: "Tu es là, je n'attends plus personne" (Je bent er, ik wacht op niemand meer). Aan het eind telt ze de uren niet meer en voelt de buitenwereld zowaar minder koud aan ("Il fait moins froid dehors").