Anclar dosłownie znaczy „zakotwiczyć”, czyli zatrzymać statek w określonym miejscu. W piosence pojawia się metaforycznie w wersie „Después de la tormenta aquí en tu pecho puedo anclar” i oznacza, że po emocjonalnej burzy podmiot liryczny odnajduje w ukochanej bezpieczeństwo, spokój i swoje miejsce.
To pełna zachwytu pieśń o miłości, która wynagradza wszystkie wcześniejsze trudności. Podmiot liryczny patrzy ukochanej w oczy i właśnie tam znajduje odpowiedzi na swoje pytania. Mówi: „Me inspiran tus palabras y mi casa está en tu piel” [Twoje słowa mnie inspirują, a mój dom jest w twojej skórze]. To bardzo zmysłowy obraz: dom nie oznacza tu budynku, lecz poczucie bezpieczeństwa przy drugiej osobie. Ukochana staje się nawet „mi religión” [moją religią], więc język jest celowo przesadzony, pełen oddania. Powtarzane „Valió la pena” [Było warto] brzmi jak proste, pewne podsumowanie: wszystko, co było konieczne, by być razem, miało sens.
W drugiej części pojawia się obraz „Después de la tormenta aquí en tu pecho puedo anclar” [Po burzy mogę zakotwiczyć w twojej piersi]. Burza sugeruje wcześniejszy trudny czas, a zakotwiczenie oznacza wreszcie spokój i możliwość bycia sobą: „Y ser más yo, de nuevo yo” [I znów być bardziej sobą, znowu sobą]. Refren zaprasza do życia chwilami „a tu manera” [po twojemu], bez żalu i bez odkładania szczęścia na później. Słowo „enhorabuena” znaczy „gratulacje” albo „brawo”, więc w tym kontekście jest radosnym okrzykiem: skoro ta miłość się wydarzyła, naprawdę było warto.