Sconsolato betekent 'troosteloos' of 'onvertroostbaar'. Het is een sterk woord dat een diep gevoel van verdriet en wanhoop uitdrukt.
In dit lied gebruikt Andrea Bocelli het om zijn intense eenzaamheid en gemis te beschrijven. Hij zingt: "Sono triste e sconsolato / Come non sono stato mai" (Ik ben verdrietig en troosteloos / Zoals ik nog nooit ben geweest), wat de diepte van zijn emoties perfect weergeeft en het een memorabel woord maakt in de context van het lied.
Dit duet tussen de Italiaanse tenor Andrea Bocelli en Ariana Grande is een van de meest dramatische liefdesliedjes die je zult horen. Het gaat over twee geliefden die ver van elkaar verwijderd zijn en elkaar verschrikkelijk missen. De toon wordt meteen gezet met de openingszin: "E più ti penso, e più mi manchi" (Hoe meer ik aan je denk, hoe meer ik je mis). De zangers beschrijven een wereld die leeg en donker aanvoelt zonder de ander. Ze voelen een leegte om zich heen en zeggen zelfs "Il sole più non c'è" (De zon is er niet meer).
De tekst wordt steeds intenser. De zangers beschrijven hoe ze 's nachts hun kussen vastklemmen en zich voorstellen dat hun geliefde er is. Het gevoel van afhankelijkheid is enorm sterk. Ze vergelijken zichzelf met "un pesce che / Non ha l'acqua per nuotare" (een vis die geen water heeft om in te zwemmen). Het is een krachtig beeld van hoe onmogelijk het leven voelt zonder de ander. De conclusie is dan ook extreem: als ze elkaar nooit meer zouden zien, zouden ze niet verder leven. Het lied eindigt met het woord "Morirei" (Ik zou sterven). Best heftig, toch?