Suplicar oznacza 'błagać', 'prosić usilnie'. To słowo, które wyraża intensywną prośbę, często wynikającą z desperacji lub głębokiego pragnienia.
W kontekście piosenki Enrique Iglesias śpiewa: "Si decides dejarme, no te voy a suplicar" (Jeśli zdecydujesz mnie zostawić, nie będę cię błagać). Pokazuje to dumę i determinację podmiotu lirycznego, który mimo bólu nie zamierza prosić o pozostanie, co nadaje słowu mocny, emocjonalny wydźwięk.
Enrique Iglesias wkracza tutaj z wyjątkową pewnością siebie. Związek, o którym śpiewa, to wieczna huśtawka: raz idzie w górę, raz w dół (sube y baja [wznosi się i opada]), a gdy jedno krzyczy, że to koniec, jakiś cichy głos każe zostać. Kiedy jednak druga strona naprawdę grozi odejściem, Enrique nie zamierza rwać włosów z głowy ani padać na kolana: No te voy a suplicar (Nie będę cię błagać). Rzuca za to bezczelne, ale urocze ostrzeżenie: Aunque corras, te escondas, no puedes escapar (Choćbyś biegła, choćbyś się kryła, nie uciekniesz).
Zwróć uwagę na zwrot allá tú (twoja sprawa / twój problem). To świetne hiszpańskie wyrażenie, którym zbywasz czyjąś złą decyzję: idź sobie, twoja strata, jeszcze zobaczysz, że zapomnieć wcale nie jest tak prosto (no es tan fácil olvidar). Ta relacja może smakować słodko albo gorzko (sabe bien, sabe mal), bywa trudna, ale jest prawdziwa. Iglesias nie prosi o litość; po prostu wie, że to, co ich łączy, i tak ją dogoni.