Tatami is een leenwoord uit het Japans en verwijst naar de traditionele vloermatten die in Japanse huizen en dojo's worden gebruikt. Het is een onverwacht woord in een Spaans liedje, wat het des te opvallender maakt.
Rosalía zingt "Pesa mi tatami" ("Mijn tatami weegt zwaar"), waarbij de mat bijna een symbool wordt voor de zware last die ze op haar eigen grond voelt.
In dit nummer introduceert de Spaanse superster ROSALÍA ons aan haar alter ego: de 'MOTOMAMI'. Wat is dat precies? Het is een concept vol tegenstellingen. Aan de ene kant heb je 'Moto', wat staat voor het stoere en krachtige, zoals een motorfiets. Aan de andere kant heb je 'Mami', wat het vrouwelijke en kwetsbare vertegenwoordigt. ROSALÍA speelt met dit idee door zichzelf te omschrijven als zowel "Fina la origami" (Fijn als origami) en "Cruda a lo sashimi" (Rauw als sashimi). Ze is dus tegelijkertijd verfijnd en puur, delicaat en direct.
Het nummer is een en al zelfvertrouwen. ROSALÍA rapt dat ze niet wil meedoen aan een wedstrijd als er toch geen vergelijking mogelijk is: "Y yo no quiero competir / Si no hay comparación" (En ik wil niet concurreren / Als er geen vergelijking is). Ze presenteert zichzelf als een kracht om rekening mee te houden, met een "Hit a lo tsunami" (Een hit als een tsunami) en een hart van een duivelin, "De diabla el corazón". Ze waarschuwt je om haar niet te onderschatten; ze is als een "bombón lleno de licor" (een bonbon gevuld met likeur), zoet van buiten, maar met een sterke, onverwachte kern.