L'enfer σημαίνει κυριολεκτικά "η κόλαση". Είναι μια δυνατή και δραματική λέξη που δεν συναντάμε συχνά σε τραγούδια.
Στο τραγούδι του Stromae, η λέξη χρησιμοποιείται για να περιγράψει τις βασανιστικές σκέψεις και συναισθήματα που βιώνει ο καλλιτέχνης, παρομοιάζοντας την ψυχική του κατάσταση με μια προσωπική κόλαση. Αυτή η μεταφορική χρήση την καθιστά μια αξιομνημόνευτη και ενδιαφέρουσα επιλογή.
Ο Stromae από το Βέλγιο φτιάχνει ένα dance κομμάτι που σε γραπώνει αμέσως, ακριβώς επειδή δεν κρύβει τίποτα πίσω από μεταφορές. Ξεκινάει μετρώντας πόσοι άλλοι νιώθουν την ίδια απομόνωση: «J'suis pas tout seul à être tout seul» (Δεν είμαι ο μόνος που είναι μόνος). Ακόμα κι αν ξέρει ότι πολλοί μοιράζονται αυτό το βάρος, η μοναξιά παραμένει. Στη συνέχεια, ρίχνει μια γροθιά στο στομάχι χωρίς ίχνος φίλτρου: «J'ai parfois eu des pensées suicidaires / Et j'en suis peu fier» (Είχα μερικές φορές σκέψεις αυτοκτονίας / Και δεν είμαι περήφανος γι' αυτό). Μιλάει καθαρά για το πώς ο εγκέφαλος κολλάει και βλέπει τον θάνατο σαν τον μοναδικό τρόπο να σωπάσουν οι φωνές που κάνουν τη ζωή κόλαση: «Ces pensées qui me font vivre un enfer» (Αυτές οι σκέψεις που με κάνουν να ζω μια κόλαση).
Μου αρέσει πολύ η ειλικρίνειά του όταν σατιρίζει την καθημερινή προσπάθεια απόσπασης της προσοχής. Ρωτάει αν έχει μόνο αυτός τηλεόραση συντονισμένη στο «κανάλι της ενοχής»: «la chaîne culpabilité». Προσπαθεί να ξεχαστεί, αλλά προειδοποιεί τον εαυτό του «Pas trop quand même» (Όχι όμως πάρα πολύ), γιατί αν αφήσει το μυαλό ελεύθερο, οι μαύρες σκέψεις ξαναπαίρνουν μπρος ανεξέλεγκτα. Στο τέλος, τα βάζει ανοιχτά με το ίδιο του το κεφάλι, σχεδόν σαν να τσακώνεται με έναν ενοχλητικό συγκάτοικο: «Justement, réfléchir / C'est bien l'problème avec toi» (Ακριβώς, το να σκέφτεσαι / Αυτό είναι το πρόβλημα μαζί σου). Αντί να κλαίγεται, ο Stromae σε βάζει να χορέψεις με το μεγαλύτερο βάσανο του υπεραναλυτικού μυαλού.