Verzieh’n is de verkorte, spreektaalvorm van verziehen, wat “vergeven” betekent. In het lied zegt de zanger dat hij de ander zal hebben vergeven wanneer ze elkaar opnieuw zien, waardoor het woord een sterke emotionele lading krijgt.
In “Du tust mir nie mehr weh” kijkt de verteller terug op een pijnlijke relatie, maar hij is inmiddels alleen en voelt zich beter: “Mein Leben ist okay” [Mijn leven is oké]. Hij staat op een brug, wil iets draaien om te roken en kijkt naar de zonsondergang, de wolken en de wind. Dat beeld maakt het nummer rustig en bijna alledaags: terwijl de wereld verdergaat, probeert hij dat ook te doen. De titel betekent letterlijk: “Jij doet me nooit meer pijn.” Het klinkt eerst als een harde grens, maar de herhaling maakt de zin ook een soort belofte aan zichzelf.
Toch is hij nog niet helemaal los van die persoon. Hij zegt dat hij bij een volgende ontmoeting voor diegene zal staan en heeft vergeven: “Und habe dir verzieh’n” [En ik heb je vergeven]. De ander wil misschien weten hoe het zou zijn om hem onverwacht te kussen, terwijl hij erkent: “Menschen machen dumme Sachen” [Mensen doen domme dingen]. De meest kwetsbare regel komt daarna: “Und ich bin ein Mensch, der außer dir kaum Liebe kennt” [En ik ben iemand die behalve jou nauwelijks liefde kent]. Daardoor voelt zijn vergeving niet simpel of triomfantelijk. Hij weet dat hij gekwetst is, maar ook dat deze liefde voor hem bijna alles betekende.