Wunderlich betekent 'wonderlijk' of 'vreemd'. Het is een interessant woord omdat het een gevoel van eigenzinnigheid en uniekheid oproept, wat perfect past bij de sfeer van het lied.
In de context van het lied zingen AnnenMayKantereit: "Du und ich, wir waren wunderlich" (Jij en ik, we waren wonderlijk). Dit suggereert dat hun relatie of hun manier van zijn anders was dan wat anderen gewend waren, maar op een charmante en bijzondere manier. Het is een woord dat nieuwsgierigheid wekt naar de aard van deze 'wonderlijke' relatie.
Soms zit je gewoon met blote voeten achter een instrument en kun je aan niets anders denken dan aan je ex. Dat is precies wat er gebeurt in dit nummer van de Duitse band AnnenMayKantereit. Henning May zingt hoe hij weer eens "Barfuß am Klavier" (op blote voeten aan de piano) zit te dromen over liefdesliedjes. Hij kijkt terug op een nogal eigenaardige relatie waarin de buitenwereld zich stoorde aan hun nachtelijke lawaai ("für die, die es störte, wenn man uns Nachts hörte"). De mooiste herinnering die hij heeft is eigenlijk heel stil en herkenbaar: samen eenzaam zwijgen op de bank, of zoals hij het noemt, "gemeinsam einsam liegen jeden Morgen" (elke ochtend samen eenzaam liggen).
Uiteindelijk liep het stuk omdat de ander te veel controle wilde. De tekst zegt heel direct: "Du wolltest alles wissen und das hat mich vertrieben" (jij wilde alles weten en dat joeg me weg). Maar meteen daarna verbetert hij zichzelf eerlijk: "Eigentlich dich, du bist nicht länger geblieben bei mir" (eigenlijk jou, jij bleef niet langer bij mij). Die plotselinge correctie maakt de tekst sterk en menselijk; hij geeft toe dat de ander vertrok. Wat overblijft is de harde conclusie "Du und ich, wir waren zu wenig" (jij en ik, we waren te weinig), waardoor hij toch maar weer achter die vertrouwde piano kruipt om over haar te blijven zingen.