Minable betekent letterlijk ‘ellendig’, ‘miserabel’ of ‘zielig’. In Formidable speelt Stromae met het contrast tussen fort minable en formidable: hij noemt zichzelf niet sterk, maar juist behoorlijk waardeloos, wat de ironie van het refrein extra krachtig maakt.
In Formidable zet de Belgische artiest Stromae een geniale woordspeling neer die meteen de toon zet: "Tu étais formidable, j'étais fort minable" (Jij was geweldig, ik was heel zielig). Door te spelen met de klank van formidable (geweldig) en fort minable (behoorlijk armzalig) vertelt hij het verhaal van een man die net gedumpt is ("J'suis célibataire, depuis hier" - Ik ben vrijgezel, sinds gisteren) en stomdronken over straat zwalkt. Hij geeft het zelf meteen toe aan willekeurige voorbijgangers: "J'suis poli, courtois, et un peu fort bourré" (Ik ben beleefd, hoffelijk, en een beetje erg bezopen).
Vanaf daar wordt het pijnlijk direct en hilarisch scherp. Hij valt vreemden lastig met bitter relatieadvies. Tegen een getrouwde man roept hij doodleuk dat een trouwring niks voorstelt ("Mais c'est qu'un anneau, mec" - Maar het is maar een ring, gast) en dat zijn vrouw hem binnen de kortste keren verlaat. Zelfs een kind op straat krijgt ongevraagd levensles over vreemdgaan en ouder worden. Als mensen hem aanstaren, noemt hij ze boos apen ("Bande de macaques!" - Bende makaken!). Stromae laat hier geen romantisch liefdesverdriet zien, maar de gênante chaos van iemand die na een breuk diep in het glas kijkt en zijn frustraties op straat botviert.