Géniteurs betekent 'verwekkers' of 'voortbrengers'. Het is een formeler en minder alledaags woord dan 'ouders' of 'vaders', wat het interessant maakt.
In de context van het liedje vraagt Stromae zich af of vaders 'géniteurs' (voortbrengers) of 'génies' (genieën) zijn, en wie de 'irresponsables' (onverantwoordelijken) voortbrengt. Het woord benadrukt de biologische rol van een vader, maar contrasteert dit met de maatschappelijke verwachtingen en verantwoordelijkheden, wat een diepere laag aan het nummer geeft.
Je danst meteen mee op die vette beat, maar luister eens goed naar wat Stromae hier eigenlijk roept. De titel Papaoutai klinkt als één gek woord, maar het is een slimme samentrekking van "Papa, où t'es?" (Papa, waar ben je?). De Belgische zanger kruipt in het hoofd van een kind dat wanhopig zoekt naar een afwezige vader. Moeder probeert hem nog gerust te stellen met smoesjes: "Maman dit qu'il n'est jamais très loin, qu'il part très souvent travailler" (Mama zegt dat hij nooit ver weg is, dat hij heel vaak gaat werken). Het kind telt intussen zijn vingers af, hopend dat papa tevoorschijn komt: "Ça doit faire au moins mille fois que j'ai compté mes doigts" (Het moet minstens duizend keer zijn dat ik mijn vingers heb geteld).
Wat deze dancetrack zo sterk maakt, is de keiharde waarheid die Stromae erin gooit. Hij stelt dat iedereen wel snapt hoe je een baby maakt, maar dat niemand leert hoe je echt een vader bent: "Tout le monde sait comment on fait des bébés, mais personne ne sait comment on fait des papas" (Iedereen weet hoe je baby's maakt, maar niemand weet hoe je vaders maakt). Hij vraagt zich zelfs af of je die vaderrol dan zomaar uit je duim moet zuigen: "Il faut le sucer de son pouce ou quoi?" (Moet je het uit je duim zuigen of wat?). Het is een dansvloerkraker vol bittere vragen over opgroeien zonder voorbeeld en de angst om later zelf net zo'n verdwenen vader te worden.