Wunderlich to przymiotnik oznaczający 'dziwny', 'osobliwy' lub 'ekscentryczny'. Jest to słowo, które nie pojawia się w każdej piosence, co czyni je bardziej intrygującym i zapadającym w pamięć.
W kontekście piosenki AnnenMayKantereit, wokalista śpiewa: "Du und ich, wir waren wunderlich" (Ty i ja, byliśmy dziwni/osobliwi). Używa tego słowa, aby opisać nietypową, być może nieco ekscentryczną naturę ich związku, która wyróżniała ich spośród innych. To słowo doskonale oddaje unikalny charakter relacji opisywanej w utworze.
Czasem po rozstaniu człowiek po prostu ląduje bez butów przed instrumentem i pisze piosenkę. W Barfuß Am Klavier niemieckiego zespołu AnnenMayKantereit dostajesz dokładnie ten widok: wokalista znowu siedzi boso przy pianinie (Und ich sitz schon wieder / Barfuß am Klavier) i układa miłosne melodie o kimś, kogo już przy nim nie ma. Wspomina dziwaczny związek, który przeszkadzał innym, zwłaszcza w nocy (für die, die es störte / Wenn man uns Nachts hörte). Zwróć uwagę na świetną grę słów: gemeinsam einsam (dosłownie: „wspólnie samotni”). To idealne określenie na ten moment w relacji, kiedy dwoje ludzi leży obok siebie w łóżku, gapi się w sufit i milczy, bo właściwie nie ma już o czym gadać.
Rozpad nie wziął się z wielkiej awantury, tylko ze zbyt wścibskich pytań. Padają tu słowa: Du wolltest alles wissen / Und das hat mich vertrieben (Chciałaś wiedzieć wszystko i to mnie wypłoszyło). Zaraz potem autor sam siebie poprawia, przyznając, że to ona po prostu odeszła. Zostaje chłodna pointa: Du und ich, wir waren zu wenig (Ty i ja, byliśmy niewystarczający). Zamiast walki o naprawę relacji wokalista wybiera więc swoje klawisze (um zu leben, lieber Barfuß am Klavier – żeby żyć, wolę [być] boso przy pianinie). To szczery, lekko leniwy i bardzo bezpośredni utwór o tym, jak łatwo wypalić związek przez zwykłe niedopasowanie.