Learn Italian With Samurai Jay with these 23 Song Recommendations (Full Translations Included!)

Samurai Jay opens by asking someone else to do the work he cannot: "Dammi un motivo / Per provare a dimenticare, a dimenticarmi di te" (Give me a reason / to try to forget, to forget about you). What gets in the way is small and domestic. "C'è il tuo sorriso dentro al fondo di un caffè" (Your smile is there at the bottom of a coffee cup). He counts time the way you check a wound, "Conto i giorni, mesi e gli anni e mi chiedo ancora se" (I count the days, months and years and I still wonder if), and the question never closes: "Tu mi passerai, io ti passerò" (You will get over me, I will get over you).

Then the chorus stops pretending. "Bruciasse il mondo torno da te" (If the world were burning I would come back to you) is the whole argument, and the title turns all of it into a dance nobody chose: "Balliamo un flamenco paranoia" (Let us dance a flamenco paranoia). Vito Salamanca takes the second verse into masks and bad omens, "Balaclava sui sensi di colpa" (A balaclava over the guilt) and "Ma l'amore porta mala suerte" (But love brings bad luck). That Spanish phrase sitting inside an Italian line is doing to the language what the flamenco is doing to the beat.

The title only works out loud. Italians answer the phone with "pronto," and the song sets that right next to the English word in "Mi cerchi ancora, giorno e notte, pronto, halo" (You still reach out to me, day and night, hello, halo). Whoever is calling is no angel with a ring of light over her head. She is just calling, constantly: "Mille messaggi, mille chiamate sull'iPhone" (A thousand messages, a thousand calls on the iPhone). He lets it ring. "Prima morivo per te, mo non ti richiamo" (Before I was dying for you, now I don't call you back), and then the flattest line on the record, "Sorry, sono occupato" (Sorry, I'm busy).

The hook is built on a double negative that takes a second to land. "Baby, sei tu che non mi manchi" (Baby, you're the one I don't miss) is an odd thing to sing three times, and singing it three times is what gives it away. The second half stops arguing with her and starts driving: "Adrenalina, tolgo il piede dal freno" (Adrenaline, I take my foot off the brake), then the best line here, "L'unica arma a volte è la calma" (Sometimes the only weapon is calm). The verdict on the relationship arrives as film criticism, "Non è love, era un film" (It wasn't love, it was a movie), and the two of them settle into "Due pianeti diversi" (Two different planets), "Sconosciuti e contenti" (Strangers and happy about it). Whether you believe that "contenti" (happy) is the whole song.

Samurai Jay is completely stuck on someone in "OSSESSIONE," and it's not a healthy situation. He knows nothing lasts forever—"Nulla è per sempre" [Nothing is forever]—but he can't get her scent off his skin. He's tormented by the thought that "Stai dormendo nel letto di un altro pure stasera" [You're sleeping in someone else's bed again tonight], and he's tired of the lies and the drama. He tries to focus on himself, but it's no use. She keeps coming back to him in his thoughts, an obsession he can't shake.

This isn't a love story; it's about a physical, almost painful, connection. He bluntly states, "Non è amore, è una malattia" [It's not love, it's a sickness]. Their relationship seems to exist only on weekends, for brief, intense moments. He knows it's a dead end because "Non può durare una vita intera / Una storia se fa solo male" [A story can't last a lifetime / If it only hurts]. In the end, he accepts that all they have is a physical connection, a "noche de sexo" [night of sex], but that doesn't stop the feeling from being a "maledetto" [damned thing] he can't get rid of.

En “OSSESSIONE”, Samurai Jay, artista italiano, describe una relación que ya sabe que hace daño, pero que sigue regresando como un impulso difícil de controlar. La otra persona oculta sus historias y cuenta mentiras, mientras él todavía lleva su perfume en la piel: “Nulla è per sempre” [Nada es para siempre], pero ese olor no desaparece. En medio del desorden de un fin de semana de fiesta, alcohol y mensajes dudosos, intenta convencerse de que ahora piensa en sí mismo. El problema es que, por la noche, ella vuelve a sus fantasías “come un’ossessione” [como una obsesión].

La canción mezcla deseo, celos y una relación reducida a momentos muy concretos: “Ti amo solo di venerdì” [Te amo solo los viernes], bailan juntos y durante una hora él siente que ella es suya. Después llega la frase más directa: “Non è amore, è una malattia” [No es amor, es una enfermedad]. Entre fotos enviadas por mensaje, preguntas sobre la ropa y “una noche de sexo”, los dos saben que aquello no puede durar toda la vida si solo les hace daño. El estribillo vuelve una y otra vez, igual que la obsesión, mientras “Ándale” y “Bailando contigo así” aportan un toque de español a esta escena nocturna, sensual y bastante desordenada.

En “Halo”, Samurai Jay, artista italiano, y Vito Salamanca presentan una ruptura sin medias tintas. La voz principal insiste: “Baby, sei tu che non mi manchi” [Cariño, eres tú a quien no extraño], aunque antes habría “fatto a pugni con il mondo intero” [peleado a golpes con el mundo entero] por esa persona. El recuerdo de la relación ahora parece “solo fumo” [solo humo], y todo salió al revés de lo imaginado. La frase “Non si può amare a metà” [No se puede amar a medias] explica su postura: no quiere fingir ni vivir entre mentiras. Es una despedida bastante directa, casi fría, y por eso funciona tan bien.

La otra persona sigue llamando y escribiendo “giorno e notte” [día y noche], con “mille messaggi, mille chiamate sull’iPhone” [mil mensajes, mil llamadas en el iPhone]. Ese “halo” suena a un saludo telefónico, mientras que “Sorry, sono occupato” [Perdón, estoy ocupado] corta la conversación de golpe. Ahora se ven como “due pianeti diversi” [dos planetas distintos], “sconosciuti e contenti” [desconocidos y contentos]. En vez de buscar otra relación, el cantante elige estar solo, tomarse en serio su propio camino y avanzar: “Chi si ferma, perde” [quien se detiene, pierde]. También reconoce que la vida puede ser amarga, pero afirma que el tiempo cambia las cosas y que “ritornerà il sole pure quando piove” [el sol volverá incluso cuando llueve]. El toque divertido y moderno está en la mezcla de llamadas, iPhone, “love” y “film”: según él, la otra persona no buscaba amor, sino una película, y esa película ya terminó.

„FLAMENCO PARANOIA“ je nočná pieseň o človeku, ktorý sa nevie odpútať od bývalej lásky. Pýta sa: „Dammi un motivo“ [Daj mi dôvod], aby mohol zabudnúť na druhú osobu aj na seba v jej blízkosti. Jej úsmev vidí „dentro al fondo di un caffè“ [na dne kávy], počíta dni, mesiace a roky a stále nevie, či čas zahojí jeho spomienku. Odpoveď je však tvrdohlavá: „Bruciasse il mondo torno da te“ [Aj keby svet horel, vrátim sa k tebe]. Láska tu má väčšiu silu než rozum, dokonca aj vtedy, keď sa títo dvaja dnes v noci ani nedotknú a hudba zaznie naposledy.

Najzaujímavejší obraz je samotný „flamenco paranoia“ [flamenco paranoja]. Tanečný rytmus sa mieša s nepokojom, ktorý „sale e scende“ [stúpa a klesá], zatiaľ čo myseľ a srdce vedú vojnu. „Balaclava sui sensi di colpa“ [kukla na pocitoch viny] znie ako vtipne prehnaný pokus schovať vlastné výčitky. Objaví sa aj „acqua santa“ [svätená voda], ktorá má odniesť myšlienky, a výraz „mala suerte“ [smola, nešťastie], pretože láska podľa speváka prináša nešťastie. Napriek tomu ju nedokáže pustiť: „Non ti passerò e lo sai“ [Ty zo mňa neprejdeš, a vieš to]. Pieseň tak tancuje medzi túžbou vrátiť sa, pocitom viny a vedomím, že niektoré spomienky jednoducho nezmiznú.

Το «FLAMENCO PARANOIA» του Ιταλού καλλιτέχνη Samurai Jay, με τον Vito Salamanca, είναι ένα τραγούδι για έναν έρωτα που τελείωσε, αλλά δεν λέει να φύγει από το μυαλό. Ο αφηγητής ζητά έναν λόγο «Dammi un motivo» [Δώσε μου έναν λόγο] για να προσπαθήσει να ξεχάσει, όμως βλέπει ακόμη «il tuo sorriso dentro al fondo di un caffè» [το χαμόγελό σου στον πάτο ενός καφέ]. Μετρά μέρες, μήνες και χρόνια και αναρωτιέται αν κάποτε θα ξεπεράσει εκείνη ή αν εκείνη θα τον ξεπεράσει. Η απάντηση, πάντως, είναι μάλλον ξεκάθαρη: «Bruciasse il mondo torno da te» [Ακόμη κι αν καιγόταν ο κόσμος, θα γύριζα σε σένα]. Είναι λίγο υπερβολικό, λίγο απελπισμένο, και ακριβώς γι’ αυτό ταιριάζει τόσο καλά στο τραγούδι.

Η εικόνα του «flamenco paranoia» μοιάζει με έναν τελευταίο χορό, ενώ η μουσική παίζει ξανά «un’ultima volta» [για μία τελευταία φορά]. Η «balaclava sui sensi di colpa» [μπαλακλάβα πάνω στις ενοχές] παρουσιάζει τις ενοχές σαν κάτι που προσπαθεί να κρύψει, ενώ η «acqua santa» [αγιασμός] γίνεται ένας τρόπος να διώξει τις σκέψεις. Γύρω του, η νυχτερινή σκηνή συνεχίζεται με λατινικές παρέες που «fanno fuoco» [βάζουν φωτιά, δηλαδή ξεσηκώνουν την ατμόσφαιρα], αλλά εκείνος ακόμη θέλει έντονα αυτό το άτομο. Το «panta rei» σημαίνει «τα πάντα ρέουν», όμως εδώ τα αισθήματα δεν κυλούν μακριά: η καρδιά και το μυαλό ανεβοκατεβαίνουν, σαν «guerra e pace» [πόλεμος και ειρήνη], και η ανάμνηση επιμένει. Ο τίτλος γίνεται έτσι ένας παράξενος, χορευτικός συνδυασμός: κίνηση και εμμονή, μουσική και ενοχές, ένας τελευταίος χορός με κάποιον που ο αφηγητής δεν έχει καταφέρει να ξεχάσει.

„FLAMENCO PARANOIA” Samuraia Jaya, włoskiego artysty, z udziałem Vito Salamanki, to nocna scena po rozstaniu, w której uczucie wcale nie chce zniknąć. Podmiot prosi o powód, żeby zapomnieć o drugiej osobie, ale widzi jej uśmiech nawet „dentro al fondo di un caffè” [na dnie kawy]. Liczy dni, miesiące i lata, pytając, czy kiedyś przestaną o sobie myśleć. Najmocniejsza jest jego obietnica: „Bruciasse il mondo torno da te” [gdyby świat płonął, wrócę do ciebie]. To celowo przesadzona deklaracja, a przez to bardzo szczera. Nawet gdy tej nocy się nie dotykają, muzyka po raz ostatni gra, jakby taniec miał zastąpić rozmowę.

Tytuł łączy taniec z chaosem w głowie. „Flamenco paranoia” [flamenco i paranoja] brzmi jak gwałtowny taniec między pragnieniem a poczuciem winy. „Balaclava sui sensi di colpa” [kominiarka na poczuciu winy] to dziwny, mocny obraz: coś zakrywa winę, ale nie sprawia, że ona znika. Pojawia się też „acqua santa” [woda święcona], która ma wynieść złe myśli, oraz łacińskie gangi strzelające gdzieś na zewnątrz, podczas gdy on nadal chce ukochanej „malamente” [źle, w sposób niezdrowy lub bolesny]. „Mala suerte” po hiszpańsku znaczy „pech” albo „złe szczęście”, a „panta rei” to greckie „wszystko płynie”, więc miłość zostaje tu pokazana jako coś zmiennego, ale pamięć nie odpuszcza: „Non ti passerò e lo sai” [nie przestanę cię kochać, i dobrze o tym wiesz].

En “FLAMENCO PARANOIA”, Samurai Jay, artista italiano, junto a Vito Salamanca, convierte una ruptura en una noche de baile, culpa y pensamientos que no dan tregua. La persona que canta busca una razón para olvidar, pero encuentra su sonrisa “dentro al fondo di un caffè” [en el fondo de un café], como si cualquier detalle cotidiano pudiera devolverle el recuerdo. Cuenta días, meses y años y sigue preguntándose si algún día dejarán de hacerse falta: “Tu mi passerai, io ti passerò” [tú me superarás, yo te superaré]. La respuesta, por ahora, es bastante clara: aunque el mundo ardiera, volvería a esa persona.

El título mezcla el flamenco, un baile intenso, con la paranoia de una mente atrapada entre el deseo y la culpa. “Balaclava sui sensi di colpa” [un pasamontañas sobre los sentidos de culpa] es una imagen extraña y divertida: intenta esconder incluso sus remordimientos. Mientras suena la música por última vez y afuera las pandillas latinas “fanno fuoco” [hacen fuego, una imagen de energía y disparos o fiesta intensa], él todavía quiere a la otra persona, aunque admita que “l’amore porta mala suerte” [el amor trae mala suerte]. El estribillo insiste en esa contradicción: bailan, se alejan y dicen frases que quizá solo sirven para ilusionarse, pero el recuerdo sigue ahí. “Questa paranoia sale e scende” [esta paranoia sube y baja], mientras la mente y el corazón libran su propia guerra.

„FLAMENCO PARANOIA“ skamba kaip paskutinis šokis po išsiskyrimo, kai kūnas dar juda, o protas vis grįžta prie to paties žmogaus. Pasakotojas prašo priežasties pamiršti: „Dammi un motivo“ [Duok man priežastį], bet net kavos dugne jis mato buvusios meilės šypseną. Jis skaičiuoja dienas, mėnesius ir metus, klausdamas, ar jausmai kada nors praeis. Atsakymas gana tiesus: „Bruciasse il mondo torno da te“ [Net jei pasaulis degtų, grįžčiau pas tave]. Tai skamba ir romantiškai, ir truputį pavojingai, nes daina pati pripažįsta, kad ši trauka nesustoja.

Pavadinimo „flamenco paranoia“ vaizdas keistas, bet labai tinkamas: jie šoka aistringai, nors galvoje kyla kaltės ir nerimo chaosas. „Balaclava sui sensi di colpa“ [Balaklava ant kaltės jausmų] reiškia, kad balaklava, veidą dengianti kaukė, tarsi slepia net jo sąžinės graužatį. „L’amore porta mala suerte“ [Meilė neša nesėkmę] yra ispaniškai skambanti frazė italų tekste, o „panta rei“ reiškia „viskas teka, viskas keičiasi“. Vis dėlto šiam pasakotojui prisiminimas nepraeina: muzika skamba „un’ultima volta ancora“ [dar vieną paskutinį kartą], tačiau tas paskutinis kartas vis sugrįžta.

Samurai Jay no Itālijas kopā ar Vito Salamanca dzied par cilvēku, kurš mēģina aizmirst bijušo, bet joprojām atrod viņas smaidu pat kafijas biezumos. Viņš skaita dienas, mēnešus un gadus, vaicājot: „Tu man pāriesi, es tev pāriešu” [Vai tu pārstāsi man sāpēt, un vai es pārstāšu sāpēt tev?]. Atbilde nav skaidra, jo vēlme atgriezties ir tik stipra, ka „Bruciasse il mondo torno da te” [Pat ja pasaule degtu, es atgrieztos pie tevis]. Tā ir mīlestība, kas dejo uz pēdējās dziesmas robežas, lai gan abi šonakt viens otram vairs nepieskaras.

Atkārtojums „Flamenco paranoia” [flamenko paranoja] sajauc kaislīgu deju ar nemierīgu prātu. „Balaclava sui sensi di colpa” [balaklava pār vainas izjūtām] ir dīvains, spilgts attēls: balaklava parasti nosedz seju, bet te tā it kā slēpj arī viņa vainas sajūtu. „Mala suerte” spāņu valodā nozīmē „slikta veiksme”, tāpēc frāze „l’amore porta mala suerte” [mīlestība nes sliktu veiksmi] skan gandrīz kā rūgts joks. Dziesmā prāts un sirds mainās starp karu un mieru, bet atmiņa nekur nepazūd. Pat ja viss šķiet sajaukts, viņš vēl aizvien jūt otru cilvēku sevī.

U pjesmi „FLAMENCO PARANOIA”, talijanski umjetnik Samurai Jay uz Vita Salamancu opisuje osobu koja se pokušava odvojiti od bivše ljubavi, ali joj to nikako ne uspijeva. Osmijeh te osobe pojavljuje se „dentro al fondo di un caffè” [na dnu šalice kave], dok pripovjedač broji dane, mjesece i godine te se pita hoće li osjećaj ikada proći. Ipak, priznaje: „Bruciasse il mondo torno da te” [i da svijet izgori, vraćam se tebi]. To je lijepo pretjerana, pomalo kaotična rečenica koja pokazuje koliko ga ta veza još vuče natrag.

Naslov spaja ples i nemir: „Balliamo un flamenco paranoia” [plešemo flamenco paranoju]. Glazba svira posljednji put, dok se ljubavnici te noći više ni ne dodiruju. Tu su i neobične slike poput balaklave koja skriva osjećaj krivnje, svete vode za misli te latino ekipe koja „puca”, što pojačava dojam noći pune napetosti. Ljubav je za njega „mala suerte” [loša sreća], a osjećaji „panta rei” [sve teče i sve prolazi], no baš taj odnos ne prolazi. Um i srce vode rat i mir, a on i dalje čuje tu osobu u sebi. Zato pjesma zvuči kao ples između želje da zaboravi i tvrdoglave odluke da se vrati.

Em “FLAMENCO PARANOIA”, Samurai Jay, artista italiano, com Vito Salamanca, transforma uma separação em uma dança estranha e insistente. A pessoa narradora pede um motivo para esquecer alguém, mas encontra o sorriso dessa pessoa “dentro al fondo di un caffè” [no fundo de um café], como se a lembrança aparecesse até numa cena comum. Ela conta dias, meses e anos e ainda pergunta quando um vai superar o outro. A resposta parece impossível: “Non ti passerò e lo sai” [não vou te superar, e você sabe]. Mesmo se o mundo estivesse queimando, ela voltaria para essa pessoa, embora os dois já não se toquem naquela noite e a música pareça tocar pela última vez.

O refrão mistura romance, culpa e imagens bem inesperadas. “Flamenco paranoia” [flamenco paranoia] sugere uma dança movida por pensamentos que sobem e descem, enquanto “balaclava sui sensi di colpa” [balaclava sobre os sentimentos de culpa] trata a balaclava, uma máscara que cobre o rosto, como algo usado para esconder até a própria culpa. A expressão espanhola “mala suerte” [má sorte] liga o amor ao azar, e “panta rei” [tudo flui] lembra que sentimentos e relações mudam o tempo todo. Ainda assim, o coração continua em guerra com a mente: a paranoia aumenta e diminui, há frases ditas só para criar ilusão, mas esquecer continua fora de alcance. É uma música de desejo teimoso, com água benta, música noturna e uma volta ao mesmo incêndio emocional.

In “FLAMENCO PARANOIA” van de Italiaanse artiest Samurai Jay, met Vito Salamanca, blijft iemand vastzitten aan een liefde die voorbij lijkt, maar nog overal aanwezig is. De verteller vraagt om een reden om de ander te vergeten, terwijl diens glimlach zelfs “dentro al fondo di un caffè” [op de bodem van een koffie] verschijnt. Hij telt dagen, maanden en jaren en vraagt zich af of ze elkaar ooit te boven zullen komen. Toch klinkt hij vastberaden: “Bruciasse il mondo torno da te” [als de wereld in brand stond, zou ik naar je terugkomen]. Dat is heerlijk overdreven en precies daardoor geloofwaardig als liefdespaniek.

De titel zet verdriet om in een vreemde dans: “Balliamo un flamenco paranoia” [we dansen een flamenco van paranoia]. De muziek speelt nog één laatste keer, maar de twee raken elkaar die avond niet. Schuldgevoelens krijgen een balaclava, alsof ze zich proberen te verbergen, terwijl gedachten met wijwater moeten worden weggespoeld. De zin “Ma l’amore porta mala suerte” [maar liefde brengt ongeluk] klinkt bijna als een bijgeloof, en “Sentimenti, panta rei” [gevoelens, alles stroomt] zegt dat niets hetzelfde blijft. Alleen deze herinnering wel: “Non ti passerò e lo sai” [ik kom niet over je heen, en dat weet je].

»FLAMENCO PARANOIA« italijanskega izvajalca Samurai Jay z Vitom Salamanco je pesem o človeku, ki se po razhodu nikakor ne more odlepiti od druge osebe. Išče razlog, da bi pozabil, vendar se mu njen nasmeh pojavi celo »dentro al fondo di un caffè« [na dnu skodelice kave]. Šteje dneve, mesece in leta ter se sprašuje, ali bo ona pozabila njega oziroma ali bo on pozabil njo. Odgovor je precej jasen: »Bruciasse il mondo torno da te« [če bi svet gorel, bi se vrnil k tebi]. To je zelo neposredna, skoraj pretirana obljuba, ki lepo pokaže, kako močna je njegova navezanost.

Najbolj zanimiva je podoba »Flamenco paranoia« [flamenko paranoja]: plešejo, čeprav so misli nemirne, glasba pa se morda zadnjič predvaja. »Balaclava sui sensi di colpa« [balaklava čez občutke krivde] zveni kot prispodoba za skrivanje krivde, kakor da bi si čustva zakril z masko. V besedilu se pojavljajo še sveta voda, latinske tolpe, ki »fanno fuoco« [streljajo oziroma zažigajo], ter ljubezen, ki prinaša »mala suerte« [slabo srečo]. Izraz »panta rei« pomeni »vse teče«: občutki se spreminjajo, a spomin ostaja. Um in srce sta v vojni in miru, on pa še vedno čuti njeno prisotnost in ne zna nehati ljubiti, tudi ko se ga tisto noč ne dotakne.

„FLAMENCO PARANOIA” este o piesă despre cineva care încearcă să uite o iubire, dar se întoarce mereu la aceeași persoană. Imaginea „C’è il tuo sorriso dentro al fondo di un caffè” [Zâmbetul tău se află pe fundul unei cafele] transformă un gest obișnuit într-o amintire care apare chiar și într-o ceașcă goală. El numără zilele, lunile și anii și se întreabă dacă timpul îi va face pe amândoi să treacă unul peste celălalt. Răspunsul pare clar: „Bruciasse il mondo torno da te” [Chiar dacă lumea ar arde, mă întorc la tine]. E o promisiune exagerată, aproape nebunească, dar tocmai de aceea sună atât de sincer.

Refrenul amestecă dansul cu neliniștea: „Balliamo un flamenco paranoia” [Dansăm un flamenco al paranoiei]. Flamenco-ul sugerează pasiune și mișcare, în timp ce „paranoia” aduce gânduri care urcă și coboară. „Balaclava sui sensi di colpa” [O cagulă peste sentimentele de vinovăție] este o imagine ciudată și memorabilă: vinovăția e ascunsă ca identitatea unui infractor. Apar și „mala suerte” [ghinion, în spaniolă] și expresia „panta rei” [totul curge și se schimbă], dar pentru el sentimentele nu curg deloc. Muzica mai cântă „un’ultima volta ancora” [încă o ultimă dată], iar despărțirea rămâne blocată între minte și inimă, între dorința de a uita și impulsul de a se întoarce.

„FLAMENCO PARANOIA“ je píseň o člověku, který se snaží zapomenout na někoho, kdo mu pořád zůstává v hlavě. Vzpomínka se objeví i „dentro al fondo di un caffè“ [na dně kávy], zatímco on počítá dny, měsíce a roky a přemýšlí, jestli bolest někdy přejde. Odpověď ale zní skoro opačně: „Non ti passerò e lo sai“ [Já tě nepřestanu milovat, a ty to víš]. Ať by svět shořel, vrátí se k ní. Poslední noc spolu sice nejsou v kontaktu, ale hudba ještě jednou hraje, jako by odmítala vztah úplně ukončit.

Nejzajímavější je obraz „Flamenco paranoia“ [flamencová paranoia]: tanec, vášeň a neklid v jednom. „Balaclava sui sensi di colpa“ [kukla přes pocity viny] zní skoro jako maska, pod kterou se člověk snaží schovat vlastní výčitky. „L’amore porta mala suerte“ [láska přináší smůlu] je přímé, trochu přehnané přiznání, zatímco „panta rei“ znamená „všechno plyne“ a připomíná, že se všechno mění. Jen jeho city ne. Mezi větami o válce a míru v mysli, vodě svěcené a latinské partě venku zůstává jednoduchý rozpor: rozum chce zapomenout, ale srdce se stále vrací.

I “FLAMENCO PARANOIA” synger Samurai Jay sammen med Vito Salamanca om en person, der prøver at glemme en tidligere kærlighed, men hele tiden bliver trukket tilbage. Billedet er både romantisk og lidt kaotisk: Et smil dukker op “dentro al fondo di un caffè” [nede i bunden af en kaffe], mens fortælleren tæller dage, måneder og år og stadig spørger, om de to nogensinde kommer over hinanden. Linjen “bruciasse il mondo torno da te” [selv hvis verden brændte, ville jeg vende tilbage til dig] er dejligt overdrevet og viser, hvor stærk trangen er. Selv når de ikke længere rører hinanden, fortsætter musikken “un’ultima volta ancora” [endnu en sidste gang].

Titlen blander flamenco, en lidenskabelig dans og musikstil, med paranoia, altså en uro og mistro, der bliver ved med at vende tilbage. De danser nærmest med deres skyldfølelse: “Balaclava sui sensi di colpa” [en elefanthue over skyldfølelserne] betyder, at skyldfølelsen skjules, som om man tager en maske på. “Acqua santa, portati i pensieri” [hellige vand, tag tankerne med dig] lyder som et forsøg på at rense hovedet, men det virker ikke rigtigt. Kærligheden kaldes også “mala suerte” [uheld], og teksten svinger mellem hjerte og fornuft, krig og fred, indtil den samme konklusion vender tilbage: “non ti passerò e lo sai” [jeg kommer ikke over dig, og det ved du].

I ”FLAMENCO PARANOIA” sjunger Samurai Jay, från Italien, tillsammans med Vito Salamanca om att inte kunna släppa en person, trots att relationen verkar vara över. Berättaren räknar dagar, månader och år och frågar: ”Tu mi passerai, io ti passerò” [Kommer du att gå över för mig, kommer jag att gå över för dig?]. Ändå finns personens leende kvar ”i botten av en kopp kaffe”, och han säger utan omsvep: ”Bruciasse il mondo torno da te” [Om världen brann skulle jag återvända till dig]. Det är en ganska extrem kärleksförklaring, särskilt eftersom de inte ens rör vid varandra den här natten.

Refrängen blandar dans och oro: ”Balliamo un flamenco paranoia” [Vi dansar en flamenco av paranoia]. ”Flamenco” blir här en bild av en intensiv dans, medan ”paranoia” pekar på tankarna som växlar mellan hopp och skuld. ”Balaclava sui sensi di colpa” [Balaklava över skuldkänslorna] låter som att skulden försöker maskera sig. ”Acqua santa” betyder heligt vatten, och ”portati i pensieri” [ta med dig tankarna] låter som en önskan att rena eller få bort dem. När han sjunger ”l’amore porta mala suerte” [kärleken för med sig otur] blir kärleken nästan som ett dåligt omen. Samtidigt kommer ”panta rei”, ett uttryck som betyder att allt flyter och förändras, men hans minne gör inte det: ”Un ricordo che non passerà” [Ett minne som inte kommer att gå över].

Samurai Jay ja Vito Salamanca kirjeldavad siin suhet, millest mõistus tahaks lahti lasta, aga süda ei suuda. Laulja palub põhjust, et unustada teine inimene, kuid tema naeratus ilmub ikka kohvitassi põhja: „C'è il tuo sorriso dentro al fondo di un caffè“ [„Su naeratus on kohvi põhjas“]. Ta loendab päevi, kuid ja aastaid ning küsib, kas nad lähevad kunagi teineteisest üle. Vastus on peaaegu juba olemas: „Bruciasse il mondo torno da te“ [„Isegi kui maailm põleks, tulen sinu juurde tagasi“]. See on väga suur ja natuke hull lubadus, eriti kuna samal ajal ütleb ta, et sel ööl nad teineteist enam ei puuduta ja muusika mängib veel viimast korda.

Pealkirja „Flamenco paranoia“ ühendab kirgliku tantsu ja rahutu mõtlemise. „Balaclava sui sensi di colpa“ [„Balaklava süütundel“] on kummaline, terav kujund: nagu näomask, mis peidab isegi süütunnet. „Acqua santa, portati i pensieri“ [„Püha vesi, vii need mõtted ära“] kõlab nagu soov end piinavatest mõtetest puhastada, samal ajal kui ümberringi on muusika, tulistav tänavamöll ja soov teise inimese järele. „Panta rei“ tähendab vanakreeka väljendina, et kõik voolab ja muutub, kuid siin ei kao mälestus kuhugi. Mõistus ja süda peavad sõda ning rahu, aga „non so dimenticare“ [„ma ei oska unustada“] jääb laulu kõige ausamaks lauseks.

Samurai Jay’in, İtalya’dan sanatçı Vito Salamanca ile birlikte söylediği “FLAMENCO PARANOIA”, unutamadığı birine geri dönme isteğini anlatıyor. Anlatıcı, “Dammi un motivo / Per provare a dimenticare” [Bana unutmayı denemek için bir sebep ver] diyerek başlıyor. Bir fincan kahvenin dibinde bile o kişinin gülümsemesini görüyor; günleri, ayları ve yılları sayarken hem “Beni aşacak mısın, ben seni aşacak mıyım?” diye soruyor hem de cevabı bilmiyor. Yine de “Bruciasse il mondo torno da te” [Dünya yansa bile sana dönerim] diyor. Biraz fazla iddialı, hatta tehlikeli derecede romantik bir cümle, ama şarkının kararsızlığı tam da burada: akıl uzak durmak istiyor, kalp ise geri dönüyor.

Nakarattaki “flamenco paranoia”, son gecenin müziği eşliğinde dans eden huzursuz bir zihni anlatan çarpıcı bir ifade. “Balaclava sui sensi di colpa” [Suçluluk duygularının üzerinde bir kar maskesi] dizesinde, suçluluklarını gizlemeye çalışan biri var. “Acqua santa, portati i pensieri” [Kutsal su, düşüncelerimi al götür] derken de kafasındaki düşüncelerden arınmak istiyor. Fakat aşk ona göre “mala suerte”, yani kötü şans getiriyor; duygular ise panta rei sözüyle, “her şey akar ve değişir” fikrine bağlanıyor. Buna rağmen o kişi hâlâ aklında: “Non ti passerò e lo sai” [Seni atlatamayacağım, bunu biliyorsun]. Şarkı boyunca müzik son kez çalıyor, gece bitiyor, ama paranoia yükselip alçalırken kalp ile zihin arasındaki savaş bitmiyor.

«FLAMENCO PARANOIA» Samurai Jay, італійського артиста, за участю Vito Salamanca, звучить як нічний танець після розриву, коли тіло ще рухається під музику, а думки вперто повертаються до однієї людини. Ліричний герой просить причину, щоб забути кохану й себе поруч із нею, але навіть усмішка ніби залишилася «на дні чашки кави». Він рахує дні, місяці й роки та не знає, коли вони нарешті перестануть боліти одне одному. Найпряміша його зізнанка звучить так: «Bruciasse il mondo torno da te» [Навіть якби світ горів, я повернуся до тебе]. Це трохи безрозсудно, зате дуже чесно.

Приспів перетворює цю суперечність на дивний образ: «Flamenco paranoia» [фламенко-параноя]. Фламенко тут нагадує про танець, пристрасть і музику останньої ночі, а «параноя» описує думки, що то піднімаються, то відпускають. «Balaclava sui sensi di colpa» [балаклава на почуттях провини] звучить так, ніби провину намагаються сховати, як обличчя під маскою. Є й фраза «l’amore porta mala suerte» [кохання приносить невдачу], а «panta rei» означає «усе тече, усе змінюється». Та для героя час не стирає спогад: він усе ще відчуває цю людину на собі й повертається до неї подумки, навіть коли музика вже звучить востаннє.

I «FLAMENCO PARANOIA» av italienske Samurai Jay, med Vito Salamanca, prøver fortelleren å glemme en person, men alt trekker ham tilbake: smilet hennes ligger «in fondo a un caffè» [på bunnen av en kaffe], og han teller dager, måneder og år mens han lurer på om de noen gang kommer til å komme over hverandre. Svaret hans er ganske voldsomt: «Bruciasse il mondo torno da te» [om verden skulle brenne, kommer jeg tilbake til deg]. Det er ingen rolig avskjed her. Musikken spiller «un’ultima volta ancora» [én siste gang til], og de danser en «flamenco paranoia», som om lidenskapen og uroen følger samme rytme.

Bildene er både mørke og litt morsomme. «Balaclava sui sensi di colpa» [balaklava over skyldfølelsen] høres ut som om han prøver å skjule samvittigheten sin, mens «acqua santa» [hellig vann] skal skylle tankene bort. Uttrykket «mala suerte» betyr «uhell» eller «dårlig hell», så når han sier at kjærligheten bringer mala suerte, høres det ut som en bitter spøk etter alt som har gått galt. «Panta rei» er gresk for «alt flyter», og her passer det til følelsene som skifter mellom krig og fred, hjerte og fornuft. Likevel sitter minnene fast: «Non ti passerò e lo sai» [jeg kommer ikke over deg, og det vet du].